Eindelijk is het zover, het kamp gaat beginnen! De kinderen hebben er lang naar uitgekeken, de leiding ook.
onvergetelijk
Na maandenlang binnen opgesloten te zitten en de meest saaie tijd ooit doorgemaakt te hebben, is het dan nu eindelijk zo ver: Brugkamp gaat van start! Uiteraard met wat extra (maat)regeltjes, maar dat laten we de pret niet drukken. Het begon al op een nieuwe manier: in een lijn stonden alle tieners met hun hebben en houden de route te doorlopen.
Toen ik vanmorgen wakker werd dacht ik meteen: ongelofelijk, het is vandaag vrijdag....
Wat is de tijd ontzettend snel gegaan. Elk jaar weer gaan er weken van voorbereiding aan vooraf maar eenmaal begonnen vliegt de tijd. Als ik kijk naar mijn energielevel zou je zeggen dat het mooi is geweest, maar de gedachten dat ze weggaan maakt dat mijn keel zich een beetje dichtknijpt.
Morgen komen jullie de kinderen alweer ophalen! Maar daar zijn we nu nog niet helemaal klaar voor. Er valt nog zoveel te ontdekken op dit eiland. Zoals gisteren, toen we het onbewoonde bos ingingen om de cijfercodes voor de schat te ontcijferen. Al snel kwamen we in het bos een tolweg tegen. De boswachter vroeg 2 muntjes, maar de leiding zei dat de kinderen 3 muntjes moesten betalen.
Wat gaat de week hard! Het is alweer woensdag. Op ons eiland staan inmiddels hutten, is er vuur gemaakt om ons warm te houden en bouwen en knutselen we van alles om het gezellig te maken.
Wat hebben we gisteren een heerlijke dag gehad! Het weer was mooi en de sfeer zat er goed in. We vergeten al een beetje welke dag het is of hoe lang we al op ons onbewoonde eiland zijn, want iedereen voelt zich steeds meer thuis en gaat lekker mee in het kampritme. Ook leren we hoe we kunnen overleven op het eiland. Daarbij is het ook belangrijk dat we goed met elkaar omgaan.
We merken dat de kids steeds meer hun plek beginnen te vinden op kamp. Er worden vrienden en vriendinnen gemaakt en het inmiddels bewoonde kampeiland wordt steeds meer bekend terrein.
Lieve ouders,
Als het goed is liggen jullie kinderen nu rustig te slapen (dat hoop ik in ieder geval). Wat een verschil na weken thuis werken en studeren dat we nu omringd zijn met 97 kids. En wat mooi dat jullie hen weer aan ons toevertrouwen. We hebben ontzettend veel zin om veel plezier met elkaar te maken en een hele mooie week te hebben.
Naar aanleiding van de onverwachtte vergaande versoepelingen rondom jongeren in de leeftijd van 13-18 jaar hebben we als bestuur ons eerder genomen besluit in heroverweging genomen. Vele mailtjes en reacties van ouders en deelnemers hebben ons daarin bevestigd. We hebben op grond hiervan ons besluit herzien.